Gedicht over de maan

Zie je de maan,
Daar aan de hemel staan?
Ze schijnt helder in de nacht.
Ze staat daar (...) als een wacht.
Ze waakt over ons in het duister,
Komt, leg je te luister.
Hoort des Heeren stem,
Hou het oog op Hem,
Hij kan redden, Hij alleen.
Hij wendt zich tot ons, op onz' gebeên.
Weet dat Hij alles bestier'.
In de hemel, maar ook hier.
Vertrouw dan op Hem,
Trap bij de zonden op de rem.
Smeek of Hij je daarbij helpen wil.
Maar alsjeblieft, wees niet kil.
Gaat niet henen zonder God,
O, wat is dat een duister lot.
Zoekt Hem, nu het nog kan.
Smeekt Hem, al zit je in 's werelds ban,
Hij wilt redden, op 't gebed.
O luistert naar Zijn Woord en Wet!

Jezus is gekomen voor zondaren,
Voor hen, die zo slecht waren.
Hij wilde hen ontvangen.
Zelfs al waren ze door satan gevangen.
Hij wilde hen redden, hen trekken.
Hij wilde ze uit den doden wekken.
Vraag dan of jij erbij mag zijn.
Want dat, is o zo eeuwig fijn!

Neemt Mijn juk op u, en leert van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en gij zult rust vinden voor uw zielen.
Want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.
(Mattheüs 11 : 29 - 30)